|
|
|
Astrologija se teško probijala, a mnogi na nju gledaju s nepoverenjem i danas, jer su pojedinci koristili da dođu do lake zarade i steknu sklonost u salonskim okupljanjima.
Katolička crkva bila je nemilosrdni progonitelj Astrologije, jer nije želela da nešto uzdrma njenu dogmu. U 15. veku Astrolozi su bili prisiljeni da javno pale svoje knjige i da je javno odriču Astrologije, kako bi izbegli progone. 1665 Kolber je osnovao Francusku akademiju nauka i zabranio astronomima da se bave Astrologijom. Ali narod je oduvek znao da Mesec izaziva plime i oseke, poplave, rast biljaka, da se potresi javljaju u određenom vremenskom periodu, da su suše leti i velike hladnoće zimi izazvane planetarnim kretanjima.
Najstariji podaci o Astrologiji stižu iz Vavilona, iz razdoblja od 668. do 626. godine p. n. e. Pronađeno je 4.000 pločica s astrološkim podacima na vavilonskom i asirskom jeziku, koje su bile vlasništvo kralja Asurbanipala, a nađene su na izvoru reke Ninive. Pločice sadrže astrološke i meteorološke prognoze od 2.000 godina p. n. e. Pretpostavlja se da su bile prevedene s jezika Sumerana, naroda koji je živeo 3.000 godina p. n. e. u dolini reke Eufrat i Tigar. Već tada se znalo da plodnost zavisi od Venere, a ratovi od Marsa. Vavilonci su znali da će zemljom harati lopovi ako Merkur bude vidljiv u određeno doba godine, a kralj će imati problema i stoka će stradati po selima ako mladi Mesec bude okružen prstenom i unutar njega bude vidljiv Jupiter.
2.000 godina p. n. e. na jugu Mesopotamije smestili su se Kaldejci, uklapajući se pomalu u vavilonsku državu. Kaldejski sveštenici dali su Astrologiji nove impulse, geometrijske i astronomske podatke. Tada je bilo poznato pet planeta i dva svetla (Sunce i Mesec). Danas Astrologija računa s 10 tela našeg sunčevog sistema.
Od 7. do 4. veka p. n. e. Astrologija je krenula na put do Grčke, Arabije, Persije i Indije. U 2. veku p. n. e. Klaudije Ptolomej je napisao dotad najpotpuniju knjigu o Astrologiji, Tetrabiblos. Ptolomej je bio astronom, matematičar, geograf i astrolog. Za vreme punskih ratova od 264. do 146. zahvaljujući pobedama Rima, astrologija je krenula s Istoka prema Zapadu i postala sve popularnija. Astrologe su zvali Kaldejcima, po uzoru na kaldejske sveštenike. Ugled astrologa je rastao kod naroda i kraljeva. Neke filozofske škole uvrstile su u svoj program i predavanja iz astrologije, uz medicinu, botaniku, mineralogiju i alhemiju. S padom Rimskog Carstva, 476. godine nove ere, kultura i intelektualni život grčko-rimske civilizacije zadobili su težak udarac, pa tako i Astrologija.
Između 8. i 11. veka Arapi su preveli s grčkog i persijskog jezika sve dotad poznate astrološke knjige i sagradili prvu astronomsku opservatoriju na svetu, u Bagdadu. Zahvaljujući Arapima, dakle, Astrologija je stigla na Zapad. Fakulteti u Italiji i Nemačkoj predavali su uz astronomiju i Astrologiju.
U 16. veku dolazi do odvajanja Astrologije od astronomije. Tiho Brahe i Kepler bili su poslednji izdanci integriteta astronomije i astrologije. U 18. veku pesnici Gete i Šeling zanimali su se za Astrologiju i pisali pesme s astrološkim motivima i sadržajem.
Paracelzus, utemeljitelj moderne medicine i veliki pobornik astrologije, živeo je početkom 16. veka i pisao: "Lekar koji ne poznaje astrologiju nije lekar, nego nazovilekar. Iz ličnog horoskopa vide se inklinacije bolestima. Uzaludno je lečiti ženu dok se ne vidi položaj Venere unutar njenog horoskopa, ili umnobolnog pacijenta dok se ne zna položaj Meseca u njegovom horoskopu. Terapija lekova prolazila bi kroz usta i probavni trakt bez efekta lečenja." Ugrozivši tako lekare koji su živeli u isto doba, ovi su odlučili da ga otruju, i uspeli u tome. Hipokrat, osnivač medicine, nazvao je "volovima lekare koji ne poznaju Astrologiju"...
Ipak je tačno da nikakvo lečenje neće uspeti ako pozicija planeta nije povoljna. Treba čekati dobronamerno nebo. 70% ljudskog organizma sastoji se od vode pa je logično da Mesec utiče na njega jednako kao na plime i oseke. Ako je Mesec pun, krvarenje je u toku operacije jače. Što se više Misec smanjuje, krvarenje će biti slabije. Lekari to znaju, pa ne operišu svakodnevno.
Predsednik Pruske akademije, filozof Lajbnic je bio veliki pobornik Astrologije.
Kaldejski sveštenici izrađivali su horoskope samo u državne svrhe. Prvi individualni horoskop je bio napravljen za sina kralja Shuma Usur.
U 2. veku p. n. e. Hiparh iz Nikeje napisao je kalendar s 1.000 zvezda, odredivši svakoj koordinate. Proučavao je kretanje Sunca i Meseca, otkrio fenomene prethođenja ekvinocija i odredio trajanje godišnjih doba. Razvio je teoriju o pojavama na Zemlji od kojih je svaka povezana s nekim događajem u svemiru, a ljudsko telo ponavlja u sebi sadržaj svemira. Tako je doveo u vezu znakove Zodijaka s organima ljudskog tela. Ta se teorija sve do danas poštuje kao ispravna.
Znakovi i planete imali su svoje mesto i u mitovima. Znak Škorpije, u vavilonskom epu Gilgameš je heroj koga napada čovek-škorpija, čuvar Sunca, zatim se pretvorio u legendu o Gei, Zemlji, koja je upotrebila škorpiju da ubije Oriona, nemilosrdnog lovca. Ištar, boginja plodnosti, postala je Venera. Nergal, bog rata, prozvan je Ares, pa zatim Mars. Marduk je postao Zevs, a zatim Sunce. Ninurta, hladnoća, bila je smatrana kod Kaldejaca za Sunce zbačeno s prestola, postala je Kron, zatim Saturn. Nabou je bio Hermes, Merkur. Kaldejci su Mesec smatrali muškim bogom, zvali ga Sin, a Šamaš, Sunce, bilo je njegov sin.
_________________
You can call me a sinner
and you can call me a saint
Celebrate me for who I am
Dislike me for what I ain’t
Put me up on a pedestal
Or drag me down in the dirt
Sticks and stones will break my bones
But your names will never hurt
This is who I am
You can like it or not
You can love me or leave me
Cause I’m never gonna stop, no no...
|
|
